Ochrona przed korozją

Czujniki MAP
Lepkość Zmiana lepkości płynu hamulcowego pod wpływem różnic temperatury powinna być jak najmniejsza, aby hamulce mogły niezawodnie działać w szerokim zakresie temperatur (od -40 °C do +100 °C).

W przypadku układów hamulcowych z ABS zachowanie możliwie małej lepkości w niskich temperaturach jest szczególnie ważne. Ściśliwość Ściśliwość płynu hamulcowego powinna być mała i możliwie niezależna od temperatury. Ochrona przed korozją Według normy FMVSS 116 płyny hamulcowe nie powinny oddziaływać korozyjnie na metale stosowane w układach hamulcowych.

W celu uzyskania wymaganych własności antykorozyjnych płynu stosuje się odpowiednie dodatki. Wszystkie płyny hamulcowe z wyjątkiem DOT5, którego głównym składnikiem są silikony, działają agresywnie na skórę i powłokę lakierową samochodu.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/P%C5%82yn_hamulcowy

Pośrednią konstrukcją jest nadwozie

Nadwozie samonośne (z fr.
monocoque) ? rodzaj nadwozia, gdzie elementem nośnym jest samo pudło będące belką nośną, dzięki czemu wyeliminowano podział na podwozie ramowe oraz karoserię nieniosącą na nim osadzoną (np.
samochody ciężarowe). Stosowanie nadwozi samonośnych spowodowało bardzo znaczny spadek masy pojazdów oraz ich wytrzymałości zderzeniowej.
Pośrednią konstrukcją jest nadwozie półniosące, gdzie karoseria jest przykręcana na sztywno do lekkiej ramy. Budowa Nadwozie samonośne składa się z: płyty podłogowej (w samochodach osobowych i autobusach niskopodłogowych) kratownicy (w autobusach dalekobieżnych) lub ostoi (w konstrukcjach kolejowych) struktury nośnej nadwozia (słupki boczne, wzmocnienia dachowe itp.) Zastosowanie Nadwozie samonośne najczęściej jest stosowane w konstrukcjach pojazdów.
Pierwszym samochodem z nadwoziem samonośnym była Lancia Lambda, następnie powstały nadwozia trolejbusowe Vetra, furgonów Chenard&Walcker i autobusowe, gdzie pierwszy był w 1942 r.
Chausson, którego nadwozie było także stosowane jako trolejbusowe. Pierwsze polskie konstrukcje samonośne pochodzą z lat pięćdziesiątych XX wieku i są to: Mikrus MR-300 w zakresie samochodów osobowych, i San H01 w dziedzinie autobusów, jednak oba pojazdy nie odegrały znaczącej roli w polskiej motoryzacji. Rozwój nadwozi samonośnych doprowadził m.in.

do powstania autobusów i tramwajów niskopodłogowych.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Nadwozie_samono%C5%9Bne

Bieżnik jest to część opony

Czujniki MAP
Budowa opony Budowa opony: 1.

opasanie, 2.

osnowa, 3.

drut, 4.
obręcz, 5.
bieżnik, 6.

opona, 7.

stopka. Elementy typowej opony samochodowej10: Bieżnik Bieżnik jest to część opony, która wchodzi w kontakt z nawierzchnią i odpowiada za jej przyczepność do nawierzchni. W zależności od przeznaczenia opony, bieżnik może mieć różny kształt (tzw.
rzeźba bieżnika), głębokość i twardość. Osnowa Osnowa składa się z wielu warstw kordu, ułożonych pod różnymi kątami w zależności od rodzaju konstrukcji opony.
Kord może być wykonany z poliamidu, poliestru, stali, wiskozy i włókna szklanego. Opasanie Jest to warstwa (lub częściej warstwy) kordu ułożona obwodowo, wykonana z możliwie jak najbardziej nierozciągliwego materiału.
Jej zadaniem jest usztywnienie czoła opony i zapobiegnięcie jego deformacjom pod wpływem działających sił. Stopka Stopka (inaczej kołnierz) to część opony stykająca się z obręczą (inaczej zwaną też felgą).
Biegnące obwodowo druty wzmacniające utrzymują oponę na feldze, natomiast odpowiednie ukształtowanie stopki zapewnia równe przyleganie opony do obręczy, a w oponach bezdętkowych także uszczelnienie. W niektórych konstrukcjach opon wzmocnienie to wykonuje się z kewlaru.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Opona_pneumatyczna
.

Widok do druku:

Czujniki MAP